تلقی پرداخت نفقه در پرتو زندگی مشترک تاثیر زندگی مشترک بر نفقه
خلاصهٔ رأی
رای دادگاه به موجب ماده 365 قانون فوق الذکر قطعی است.
متن کامل
تلقی پرداخت نفقه در پرتو زندگی مشترک تاثیر زندگی مشترک بر نفقه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تلقی پرداخت نفقه در پرتو زندگی مشترک تاثیر زندگی مشترک بر نفقه پیام: حضور زوجه در منزل زوج و زندگی مشترک اماره ای بر پرداخت نفقه از جانب زوج می باشد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9409980200701040 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/12/04 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی درخصوص دعوی خانم ط. ب. فرزند د. با وکالت خانم ج. ع.ک. بطرفیت آقای م. ف.ش. فرزند ع. بخواسته نفقه معوقه از تاریخ 90/10/5 لغایت تاریخ طلاق مورخ 94/4/29 خوانده هیچگونه نفقه ای از ابتدای زندگی مشترک پرداخت ننموده اقرار نامه ابرازی واقعیت نداشته و با تهدید و اجبار از موکله گرفته شد خوانده نیز حضور دارد اظهار دارد : خواهان بموجب اقرار نامه مورخ 90/10/5 حق و حقوق خویش را دریافت کرده و ایشان تا تاریخ 94/4/31 در منزل مشترک حضور داشته و تمام نفقه ایشان پرداخت شده دادگاه ملاحظه می نماید شهود در دادگاه حضور دارند و با جری تشریفات اظهارات خواهان را تایید و تصدیق می نمایند با توجه به دادخواست تقدیمی و ملاحظه فتوکپی مصدق شناسنامه و سند نکاحیه مندرج در پرونده و اقاریر اصحاب دعوی با احراز رابطه زوجیت و با عنایت به اظهارات خواهان و اینکه حاضر به تمکین از شوهرش بوده و میباشد و خوانده نیز با ابلاغ اخطاریه در دادگاه حاضر نشده و نسبت به دعوی خواهان و مستندات آن ایراد و دفاعی به عمل نیاورده و دلیلی نیز به پرداخت نفقه همسرش به دادگاه ارائه نداده است به عبارتی خواسته خواهان را مصون از تعرض گذارده است و به تقاضای خواهان دادگاه راسا" میزان نفقه را تعیین می نماید لذا دعوی مطروحه وارد و ثابت تلقی لذا مستنداٌ به مواد 1102و1106و1107و1111و1206 قانون مدنی و ماده 47 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/91 و با توجه به متعارف بودن میزان خواسته ومواد 198 و515و519 قانون آئین دادرسی مدنی و قاعده لاضرر و از باب تسبیب حکم به محکومیت خوانده به پرداخت نفقه معوقه زوجه از تاریخ 90/10/5 لغایت پایان سال 1392 به پرداخت ماهانه مبلغ 2/000/000 ریال 2- ازابتدای سال 1394 لغایت تاریخ 94/4/29 به پرداخت ماهانه مبلغ 3/000/000 ریال در حق خواهان صادر و اعلام می نماید رای صادره حضوری وظرف 20 روز پس ازابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی دردادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه237 دادگاه خانواده یک تهران-محمدحسین نورالهی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظر خواهی آقای م. ف.ش. با وکالت آقای ع. ق. به طرفیت خانم ط. ب. با وکالت خانم ج. ع. از دادنامه شماره 1584 مورخ 1394/7/22 شعبه محترم 237 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن حکم به محکومیت تجدیدنظر خواه به پرداخت نفقه معوقه صادر گردیده وارداست زیرا باتوجه به اظهارات وکیل تجدیدنظر خوانده و تجدیدنظر خوانده بشرح صورت جلسه مورخ 94/7/22 و 94/11/28 که اعلام داشته اند زوجه از تاریخ 82/4/20لغایت 94/4/29 در منزل زوج بوده و زندگی مشترک داشته در زیر یک سقف زندگی می کردند بنابراین اصل بر پرداخت نفقه و استفاده زوجه از نفقه از سوی زوج می باشد . لذا بنا به مراتب دادگاه ضمن وارددانستن اعتراض معترض واینکه دادنامه معترض عنه بر خلاف مبانی حقوقی و مدنی صادر شده با استناد به صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/1/21 آن را نقض و حکم به رد دعوی خواهان بخواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 82/4/20 لغایت 94/4/29 و هزینه دادرسی صادر و اعلام می دارد.رای دادگاه به موجب ماده 365 قانون فوق الذکر قطعی است. شعبه 45 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار سیدحسین علیمحمدی - سید احمد جاویدی اقدم فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است