تفسیر بند 12 شروط ضمن عقد نکاحیه

خلاصهٔ رأی

به خواسته رسیدگی و صدور مجوز طلاق به دادگاه‌های عمومی حقوقی مشهد تقدیم و مضموناً اظهار داشته موکله در تاریخ 1369/5/7 با مهریه و شرایط معینی به عقد ازدواج خوانده درآمده است.

متن کامل

تفسیر بند 12 شروط ضمن عقد نکاحیه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تفسیر بند 12 شروط ضمن عقد نکاحیه پیام: شرط بند 12 سند نکاحیه مبنی بر تحقق وکالت در طلاق در صورت ازدواج مجدد زوج، مطلق بوده و هر نوع ازدواج دائم و منقطع را شامل می شود. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309970906100809 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/12/20 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده خانم ه.ک. وکیل پایه یک دادگستری به وکالت از خانم س.ر. دادخواستی به طرفیت آقای ک.ن. به خواسته رسیدگی و صدور مجوز طلاق به دادگاه‌های عمومی حقوقی مشهد تقدیم و مضموناً اظهار داشته موکله در تاریخ 1369/5/7 با مهریه و شرایط معینی به عقد ازدواج خوانده درآمده است. نظر به اینکه حسب مدارک پیوست، خوانده بدون کسب مجوز از خواهان به دفعات مبادرت به ازدواج مجدد نموده است. مستنداً به ماده 1119 قانون مدنی و شرط دوازدهم سند ازدواج تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را دارد. مستندات ضمیمه و درخواست نیز دلیل وکالت تصاویر سند نکاحیه فی‌مابین خواهان و خوانده و دو فقره نکاح‌نامه منقطع یک‌ساله منتسب به خوانده با زوجه‌های مختلف مربوط به سال‌های 1391 و 1392می‌باشد. پرونده به شعبه چهل و سوم دادگاه عمومی حقوقی (خانواده) مشهد ارجاع و وقت رسیدگی تعیین شده است. در وقت مقرر خواهان و وکیل او و خوانده حضور داشته‌اند. اظهارات وکیل خواهان عمدتاً به شرح دادخواست تقدیمی است خوانده اظهار داشته: اینجانب به علت داشتن دو فرزند بزرگ به هیچ عنوان راضی به طلاق نیستم و ایشان اصرار به طلاق دارد. حدود چهار سال است که از تمکین خاص و عام اینجانب امتناع نموده است و به علت فشارهای روحی اقدام به صیغه فردی نموده‌ام. در حال حاضر زندگی من در منزل مشترک خودمان است و هرلحظه همسر فعلی‌ام به تمکین رضایت دهد به زندگی عادی برمی‌گردم. زوجه اظهار داشته در سال 1369 ازدواج کرده‌ایم. دارای دو فرزند مشترک هستیم هر دو رشید هستند. حاضرم از حق‌ و حقوق خود گذشت کنم تا طلاق انجام شود. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است. داور زوجه در نظریه خود به عدم امکان زندگی مشترک عقیده داشته است داور زوج مشکلات فی‌مابین طرفین را ناشی از عدم مهارت‌های لازم در مدیریت خانواده دانسته است و با وجود دو فرزند مشترک (پسر) 21 و 18 ساله و همچنین اظهار پشیمانی زوج از کار خود پیشنهاد معرفی زوجین به گذراندن کارگاه‌های آموزشی مهارت خانواده و زناشویی موکل شده و تصمیم دادگاه پس از گزارش کارشناس خانواده را داشته است. زوج در لایحه دفاعیه خود تصویری از دادنامه‌های مطالبه مهریه، اجرت‌المثل منزل مشترک، مطالبه نفقه را ارائه نموده است که در دو مورد اخیر زوج محکوم‌ به بی‌حقی شده است و مضموناً اظهار داشته ازدواج‌های موقت او به دلیل نبود رابطه عاطفی با زوجه و عدم تمکین وی بوده است. متعاقباً شعبه 43 دادگاه خانواده مشهد طی دادنامه شماره 801290 مورخ 1393/6/15 دعوی خواهان را ثابت تشخیص داده و با استدلال به تحقق شرط ضمن‌العقد مندرج در بند 12 سند ازدواج و به استناد ماده 1119 قانون مدنی و بند 10 قانون حمایت خانواده مصوب 1353 (علت این استناد معلوم نیست- عضو ممیز) خواهان در استفاده از وکالت در طلاق و انتخاب نوع طلاق را ثابت تشخیص داده است. آقای ک.ن. تقاضای تجدیدنظر نموده و با ارائه تصویر دادنامه شماره 700272 مورخ 1393/5/20 شعبه 17 دادگاه خانواده مشهد به مضمون محکوم نمودن زوجه به الزام به تمکین عام و خاص در حق خواهان، ازدواج انقطاعی خود را به لحاظ عدم تمکین زوجه اعلام نموده است. وکیل زوجه در لایحه تقدیمی خود مضموناً اعلام نموده حداقل در مورد نکاح منقطع در سال‌های 1390 و 1391 بدون کسب مجوز از موکل بوده و حکم تمکین در سال 1393 صادر گردیده که حتی در آن به عملکرد زوج مبنی بر ازدواج‌های مکرر اشاره شده است. پرونده جهت رسیدگی به تجدیدنظرخواهی به شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر خراسان رضوی ارجاع شده است و مرجع اخیر طی دادنامه شماره 501748 مورخ 1393/8/11 رأی معترض‌عنه را خالی از ایراد دانسته و با رد تجدیدنظرخواهی آن را تأیید کرده است. متعاقباً آقای ک.ن. در موعد قانونی فرجام‌خواهی نموده است. مفاد لوایح تبادل شده طرفین که عندالاقتضاء و به هنگام شور قرائت خواهد شد عمدتاً تکرار مطالب قبلی است. رأی شعبه دیوان عالی کشور ابتنای دادگاه‌های محترم صادرکننده حکم در اجازه اعمال وکالت در طلاق به زوجه، تحقق شرط ضمن‌العقد مندرج در بند 12 سند ازدواج می‌باشد و این استنباط و استنتاج صحیح و منطبق با دلایل و مستندات موجود در پرونده می‌باشد. بنا به ‌مراتب و با توجه به اینکه شرط مذکور مطلق بوده و هر نوع ازدواج دائم و منقطع را شامل می‌شود و زوج نیز دلیلی بر رضایت قبلی زوجه برای ازدواج‌های بعدی ارائه نکرده است، فلذا فرجام‌خواهی زوج و همچنین محکومیت متأخر زوجه به تمکین در اساس و مبانی دادنامه فرجام‌خواسته خللی وارد نمی‌کند و مستنداً به ماده 370 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی با رد فرجام‌خواهی دادنامه فرجام‌خواسته را ابرام می‌نماید. مستشار و عضو معاون شعبه اول دیوان‌عالی کشور موحدی- اکبری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است