تبدیل حکم برائت به محکومیت، پس از تجویز اعاده ی دادرسی

خلاصهٔ رأی

پیام: پس از تجویز اعاده دادرسی، تبدیل برائت متقاضی به محکومیت در مرحله تجدید دادرسی، مخالف قانون و مصداق مجازات نامتناسب است.

متن کامل

تبدیل حکم برائت به محکومیت، پس از تجویز اعاده ی دادرسی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تبدیل حکم برائت به محکومیت، پس از تجویز اعاده ی دادرسی پیام: پس از تجویز اعاده دادرسی، تبدیل برائت متقاضی به محکومیت در مرحله تجدید دادرسی، مخالف قانون و مصداق مجازات نامتناسب است. مستندات: بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری - شماره دادنامه قطعی : 9409970925000173 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/02/29 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده محتویات پرونده حاکی از این است که آقای س. به‌موجب دادنامه شماره 1167- 1390/11/16 صادره از شعبه 113 دادگاه عمومی جزایی ک. به شرح و استدلال منعکس در متن دادنامه مذکور به جرم تغییر غیرمجاز اراضی زراعی و باغی علاوه بر قلع‌وقمع بنا با لحاظ تخفیف به پرداخت مبلغ سه میلیون ریال جزای نقدی محکوم گردیده است. نامبرده نسبت به این رأی اعتراض کرده که شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان الف. به‌موجب دادنامه شماره 749-1391/07/2 اعتراض وی را غیرموجه تشخیص و ضمن ردّ آن دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید و ابرام نموده است. محکوم‌علیه نسبت به این رأی تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که شعبه ششم دیوان عالی کشور بر اساس دادنامه شماره 779- 1391/11/07 ضمن موافقت با اعاده دادرسی رسیدگی مجدد را به شعبه هم‌عرض ارجاع نموده است متعاقب آن شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان الف. حسب‌الارجاع به‌عنوان شعبه هم‌عرض وارد رسیدگی شده و درنهایت به‌موجب دادنامه شماره 1261- 1392/09/20 با استدلال معموله در متن دادنامه مذکور موضوع را فاقد وصف جزایی دانسته و از حیث مجازات (جزای نقدی) حکم به برائت وی صادر شده است ولیکن از جهت قلع‌وقمع بنا (ازلحاظ مدنی) تقاضای اعاده دادرسی دارد و دادنامه موضوع اعاده دادرسی را تأیید نموده است. محکوم‌علیه نسبت به این رأی نیز تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده این بار پرونده امر جهت رسیدگی به شعبه 35 دیوان عالی کشور ارجاع شده است و این شعبه نیز به‌موجب دادنامه شماره 889- 1393/05/29 با این استدلال که قلع‌وقمع بنا نیز یکی از مجازات‌های مقرر قانونی مذکور در ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها می‌باشد و چون در ما نحن فیه با صدور حکم برائت متقاضی اعاده دادرسی از جنبه کیفری، صدور حکم بر قلع‌وقمع بنا که نوعی محکومیت کیفری است توجیه قانونی ندارد با اعاده دادرسی موافقت کرده و رسیدگی مجدد را به دادگاه هم‌عرض ارجاع می‌نماید. این بار شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان الف. (دادگاه هم‌عرض) حسب‌الارجاع وارد رسیدگی به درخواست اعاده دادرسی شده است و به‌موجب دادنامه شماره 701143- 1393/09/4 با توجه به مستندات و محتویات پرونده و ادله منعکس در دادنامه‌های سابق الصدور اتهام مستدعی اعاده دادرسی (آقای س.) را محرز و ثابت تشخیص و ضمن نقض دادنامه موضوع اعاده دادرسی (دادنامه شماره 1261- 1393/09/20 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان الف.) حکم به محکومیت وی به پرداخت مبلغ سه میلیون ریال جزای نقدی و قلع‌وقمع بنای احداثی صادر و اعلام نموده است. حالا ملاحظه می‌شود محکوم‌علیه نامبرده با تقدیم لایحه‌ای خطاب به ریاست محترم دیوان عالی کشور که در هنگام شور قرائت می‌شود ضمن تکرار مطالب و ارائه مدارک قبلی خود نسبت به این دادنامه نیز تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که این بار نیز پرونده متشکله پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به‌منظور رسیدگی به درخواست ایشان به این شعبه ارجاع گردیده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای غلامرضا قاصدی عضو ممیز و ملاحظه دیگر محتویات اوراق پرونده و با شرکت جناب آقای احمدی عضو دیگر شعبه مشاوره نموده و با استعانت از خداوند متعال با اکثریت چنین رأی می‌دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور علی‌ای‌حال با توجه به این‌که محکومیت متقاضی در مرحله تجدید محاکمه بر اساس مقررات اعاده دادرسی به شرح دادنامه مورد درخواست اعاده دادرسی به پرداخت جزای نقدی که قبلاً از این حیث تبرئه شده بود، برخلاف قانون است. زیرا درخواست اعاده در خصوص درخواست آقای س. نسبت به دادنامه شماره 1143- 1393/09/04 صادره از شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان الف. قطع‌نظر از این‌که این شعبه دیوان عالی کشور ازاین‌جهت که قلع‌وقمع بنا یکی از مجازات‌های مقرر قانونی در ماده سه اصلاحی قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب سال 1385 و جزء لاینفک مجازات است. و صدور حکم قلع‌وقمع بنا با صدور حکم برائت متقاضی از بابت جنبه کیفری جرم موجه نبوده، در نظر قبلی خود طبق دادنامه شماره 889- 1393/05/29 باقی دادرسی از سوی محکوم‌علیه در جهت برائت خود و یا صدور حکم به مجازات متناسب مطرح می‌گردد نه برای تبدیل برائت به محکومیت. لذا محکومیت متقاضی پس از تجویز اعاده دادرسی و در مرحله تجدید دادرسی به جزای نقدی مخالف قانون و نتیجتاً نامتناسب با موضوع بوده و با انطباق درخواست با بند 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 274 همین قانون ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم‌عرض دادگاه صادرکننده رأی قطعی در استان الف. ارجاع می‌گردد. رئیس شعبه 35 دیوان عالی کشور- عضو معاون سید رضا سید کریمی- رحمت اله احمدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است