تأثیر مالکیت در تحقق بزه حمل و نگهداری مواد مخدر

خلاصهٔ رأی

رأی خلاصه جریان پرونده نامبرده بجرم نگهداری 84گرم و 40سانتی گرم هروئین و مستنداً به تبصره یک ماده8 قانون مبارزه با مواد مخدر به تحمل حبس ابد، 74ضربه شلاق محکوم شده است.

متن کامل

تأثیر مالکیت در تحقق بزه حمل و نگهداری مواد مخدر Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تأثیر مالکیت در تحقق بزه حمل و نگهداری مواد مخدر پیام: تحقق بزه حمل و نگهداری مواد مخدر، مشروط به این نیست که مواد، متعلق به حامل یا نگهدارنده آن باشد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9509980937000048 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/05/12 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده نامبرده بجرم نگهداری 84گرم و 40سانتی گرم هروئین و مستنداً به تبصره یک ماده8 قانون مبارزه با مواد مخدر به تحمل حبس ابد، 74ضربه شلاق محکوم شده است. رأی در 95/1/10 به محکوم علیه ابلاغ شده، وکیل مشارالیه با تقدیم لایحه ای رسیدگی فرجامی را درخواست نموده است. در لایحه مزبور مواد متعلق به الف. ت. اعلام و ادعا شده که فرد یاد شده، خود را م. س. معرفی کرده و با نام وی اقدام به فروش مواد مخدر کرده است. شماره موبایلی که بنام موکل توصیف شده، مبتنی بر واقع نبوده و موکل چنین خط تماسی نداشته است. الف . ت از بی تجربه بودن موکل سوء استفاده کرده و موفق به فرار شده وکیل محترم، نهایتاً تخفیف در مجازات وی را درخواست کرده است. خلاصه پرونده-پلیس مبارزه با مواد مخدر قم با توصیف م. س بعنوان فروشنده مواد مخدر در نشانی اعلام شده طی قرار خرید صوری و ضمن تماس با شماره ...در ساعت 21 مورخ 94/6/17 نامبرده را به محل قرار کشانده و نامبرده همراه با یک نفر دیگر با موتور سیکلت شماره ... به محض توقف دستگیر می شود. محکوم علیه، بسته ای را از داخل پیراهن خود درآورد و به سمت زیر خودرو پرتاب می نماید. این بسته دارای وزن 177گرم اعلام شده و در بازرسی بدنی نیز مقادیر 1/60 و 6/35 گرم مواد با لفاف کشف می شود گوشی نوکیای وی دارای دو خط ...- ... صورتجلسه شده و فرد ترک نشین، متواری می گردد. در اظهارات اولیه که در مرجع انتظامی بیان شده هویت ترک نشین را الف. ت. معرفی و مواد مکشوف را نیز متعلق به الف.ت. دانسته است. افزون بر آن اظهار داشته طرف معامله من نبودم و قرار بود از الف.ت. مواد بخرند و شماره مذکور در گزارش مال الف.ت. است (ص). دراولین بازجویی نزد مقام قضایی به تکرار مطالب، پرداخته و می گوید مواد داخل پیراهن را الف.ت. در پل نیروگاه نزدیکی حرم بمن داده و مواد داخل جیب من و همچنین موتور سیکلت نیز متعلق به الف می باشد (ص12و11). دو نفر از مأموران کاشف، در تاریخ 94/6/18 در شعبه بازپرسی حضور یافته و در جزئیات مربوط به تماس و درخواست مواد توضیح داده اند مأموران، شماره ... را متعلق به م. دانسته و می گویند با ایشان تماس گرفتم و 200گرم هروئین درخواست کردیم، فرد ترک نشین فرار کرد. مأموران م. س. را می شناختند و جهت خرید مواد با وی قرار گذاشته بودیم و مواد نیز کلاً از ایشان کشف گردید (ص19). مواد بعد از توزین مورد آزمایش واقع و ماهیتاً هروئین اعلام شده است (ص26-20). متهم وقت آقای ع .م. را بعنوان وکیل خودش معرفی و با توجه به تعدد مأموران، چگونگی فرار ترک نشین را با علامت سوال مواجهه ساخته و صحت گزارش را مورد مناقشه قرار داده است (ص34). بر پایه همین مطالب، از دو مأمور، مجدداً اخذ توضیح شده و همین مطالب بازگویی شده است (ص36). وکیل متهم وقت کماکان بر این مطلب پافشاری کرده و می گوید شماره مذکور کماکان در اختیار الف.ت. قرار دارد. در لایحه وکیل، کنترل خط مذکور و اخذ پرینت تماس مفاد پیامک ها درخواست شده است (ص40). برابر گواهی بازپرسی محترم شعبه خط تلفن ... از94/6/10 خاموش بود و آخرین آنتن دهی آن حوالی راهجر و قم اعلام شده است (ص43). وکیل متهم طی لایحه ای، گزارش مأموران مبنی بر اینکه با متهم صحبت کردند و قرار خرید گذاشته اند را خلاف واقع دانسته و دستگیری وی را درخواست نموده است (ص47). متهم در آخرین دفاع نیز مطالب را تکرار کرده. پاسخ استعلام واصله از مالکیت آقای ع.الف. ه.م.، نسبت به خط تلفن همراه اعلامی، حکایت دارد و فرد یاد شده در جریان ایمن سازی مکان های عمومی دستگیر شده و اظهار میدارد این خط را به فردی بنام م.خ. فروخته است و به م. س خط تلفن همراه نفروخته است (ص72). محل زندگی خریدار را می شناسد وی در جلسه 94/10/20 اظهارات خط مزبور را به فردی بنام ر.ز. فروخته و در زمان بازجویی سابق بدلیل مصرف شیشه دچار توهم بوده است (ص78). در این جلسه م.س. اظهار داشته، جنس، مال من نبود ولی در دست من بوده است (ص79). در 94/10/22 قرار نهایی صادر و مورد موافقت دادیار اظهار نظر قرار گرفته و در نتیجه با تنظیم کیفرخواست برای م. س.ق. تحت عنوان نگهداری 86/4 گرم هروئین درخواست کیفر شده است (ص86). رئیس دادگاههای انقلاب اسلامی قم، پرونده را به شعبه سوم ارجاع داده (ص89) در 94/11/18 گزارش جامعی از روند تشکیل پرونده تدوین و جلسه رسیدگی بتاریخ 94/12/17 تعیین و وقت مقرر دادگاه تشکیل و متهم وقت در مقام دفاع مطالب قبلی را تکرار کرده و مطلب جدیدی بیان نشده است. وی در پاسخ به سوال مستشار محترم دادگاه، مبنی بر اینکه از چند نقطه بدن وی مواد کشف شده توضیحاتی را بیان داشته است. در ادامه وکیل متهم بدفاع از موکل پرداخته و پیرامون سابقه دار نبودن وی و اینکه گزارش مأموران در خصوص فروشنده مواد بودن موکل نادرست می باشد و الف. ت. از وی سوء استفاده کرده است مدعی شده که الف . ت. مواد را از پشت موتور در داخل لباس موکل گذاشته و متأسفانه تمام اتهام متوجه موکل شده، تخفیف در مجازات وی را درخواست کرده است. دادگاه مجرمیت متهم را در حد نگهداری مواد، محرز دانسته و بر همین اساس انشاء رأی کرده است (ص1112و111). بین دو برگ یاد شده دو برگ ابلاغیه پیوست می باشد که شماره گذاری نشده اند. برگ اول مربوط به ابلاغ وقت رسیدگی به ع.الف. ه.م. بوده و برگ دیگر مربوط به ابلاغ دادنامه فوق الذکر به آقای ع .م. بعنوان وکیل مدافع محکوم علیه بوده و حاکی از آن است که دادنامه شماره 94/1701 یعنی دادنامه فرجام خواسته در تاریخ 94/12/24 طبق ماده70 قانون آ.د.م به وکیل محکوم علیه ابلاغ قانونی شده است (ص فاقد شماره). وکیل یاد شده لایحه اعتراضیه خود را طی شماره 94/37 -94/12/27 در دفتر دادگاه ثبت کرده است (ص121). پرونده، بیش از مطالب بیان شده، انعکاس مفید نداشته و بشرح جداگانه اظهار عقیده می نماید. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای دکتر علی اصغر جمالو عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر تأیید و ابرام دادنامه ،درخصوص دادنامه شماره 9409972514301701 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور در این پرونده و بدلالت دادنامه شماره 94/1701 مورخ 94/12/18 صادره از شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی قم، آقای م. س.ق. به جرم نگهداری 84/40 گرم هروئین در حد تبصره یک ماده8 قانون مبارزه با مواد مخدر شایسته کیفر تشخیص و به تحمل حبس ابد و 74ضربه شلاق محکوم شده است. آقای ع. م. بوکالت از محکوم علیه و در مهلت قانونی لایحه اعتراضیه تقدیم و با این استدلال که مواد مکشوف متعلقه از فرد ترک نشین موتور سیکلت و بنام الف. ت. بوده که فرار کرده و مأموران پلیس که ضمن تماس با شماره ... با اقدام به خرید صوری مواد در صدد دستگیری فروشنده برآمده اند متعلق به فرد یاد شده بوده و بعد از دستگیری موکل نیز کماکان در تصرف فرد یاد شده قرار دارد. از عطف توجه به مفاد صورتجلسه کشف مواد وبرگ توزین و پاسخ آزمایش بعمل آمده درنوع و مقدار مواد مکشوف و ماهیت آن، شبهه ای وجود ندارد و با عنایت به حضور محکوم علیه در محل قرار و بعنوان راکب موتور سیکلت شماره ... کشف مواد از قسمت های مختلف بدن مشارالیه و اینکه فرض صحت ادعای وکیل در تعلق مواد به الف. ت. و بقای تصرف فرد یاد شده نسبت به شماره تلفن همراه فوق الاشعار، با رفع اتهام از موکل وی ملازمه نداشته و با وصف مراتب یاد شده، وقوع بزه در حد حمل و نگهداری مواد مکشوفه و قابلیت انتساب آن به آقای م. س.ق. کاملاً مسجل بوده و اصولاً نفی مالکیت مواد از فرد نگهدارنده یا حامل مواد موصوف، وصف مجرمانه عمل نگهداری یا حمل مواد را زائل نمی سازد و به دادنامه فرجام خواسته از حیث احراز وقوع بزه، تطبیق موضوع با قانون در مقام تعیین مجازات و رعایت تشریفات دادرسی و خصوصاً تدارک فرصت دفاع برای متهم اشکال مقتضی نقض وارد نبوده و با رد اعتراض بعمل آمده، دادنامه فرجام خواسته را مستنداً به شق الف ماده469 قانون آئین دادرسی کیفری ابرام می نماید. شعبه چهل و ششم دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون علی علیا - دکتر علی اصغر جمالو فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است