تأثیر سند مالکیت وسیله نقلیه در تشخیص راننده مقصر در تصادفات رانندگی
خلاصهٔ رأی
ه و مندرج در متن دادنامه، با احراز جرم انتسابی به نامبرده مستند به مواد 448-449-462-488-559-569-633-709-710-714-19-37-38 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 و ماده 717 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 و رعایت بند 1 ماده 3 قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، مشارالیه را به پرداخت سه میلیون ریال جزای نقدی له دولت و تأدیه مقداری دیه و ارش در حق شاکیان به نحو مجزا محکوم کرده است.
متن کامل
تأثیر سند مالکیت وسیله نقلیه در تشخیص راننده مقصر در تصادفات رانندگی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تأثیر سند مالکیت وسیله نقلیه در تشخیص راننده مقصر در تصادفات رانندگی پیام: در تصادفات رانندگی، ملاک تشخیص راننده مقصر، به نام بودن سند مالکیت وسیله نقلیه نیست. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9209981413300291 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/02/21 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده طبق دادنامه شماره 11100352-1394/4/18 صادره از شعبه 101 دادگاه کیفری دو شهرستان ... آقای م.خ. در پرونده و مندرج در متن دادنامه، با احراز جرم انتسابی به نامبرده مستند به مواد 448-449-462-488-559-569-633-709-710-714-19-37-38 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 و ماده 717 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 و رعایت بند 1 ماده 3 قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، مشارالیه را به پرداخت سه میلیون ریال جزای نقدی له دولت و تأدیه مقداری دیه و ارش در حق شاکیان به نحو مجزا محکوم کرده است. وکیل محکوم علیه تجدیدنظرخواهی نموده که شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر استان ... با صدور دادنامه شماره 14301022-94/7/12 رأی معترض عنه را مطابق مقررات قانونی و موازین قضایی تشخیص داده با رد اعتراض دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید کرده است. وکیل محکوم علیه تقاضای اعاده دادرسی نموده که شعبه 36 دیوان عالی کشور با صدور دادنامه شماره 5100011-95/1/7 به رد اعاده دادرسی اصدار رأی کرده است. وکیل محکوم علیه برای بار دوم با ارسال لایحه ای در سه صفحه و چند برگ ضمیمه طبق بند ج ماده 474 قانون آیین دادرسی مستدعی اعاده دادرسی شده که به این شعبه ارجاع گردیده است. وکیل محترم عنوان نموده: موتورسیکلت شماره ... در شهرستان ... تصادف نموده و از صحنه متواری شده و در پیگیری های صورت گرفته موتورسیکلت مذکور اشتباهاً تحت پلاک مرقوم به نام موکل ثبت گردیده در حالی که موتورسیکلت تحت همین پلاک به نام آقای ه.ح.س. است؛ لذا با توجه به بی گناهی موکل رسیدگی را خواهان است. وکیل محترم با لایحه خویش مستندات مربوطه را نیز پیوست نموده که قبلاً نیز ارائه کرده بود. لایحه و ضمائم مستدعی اعاده دادرسی به هنگام شور مورد توجه و بررسی قرار خواهد گرفت و کلاً قرائت خواهد شد. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای فتوت نصیری سوادکوهی عضوممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای حسین شهرابی فراهانی دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر رسیدگی قانونی را درخواست می نمایم، در خصوص دادنامه شماره 14301022-94/7/12 صادره از شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر استان ... مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی وکیل آقای م.خ. نسبت به دادنامه فوق الذکر تکرار مطالب و استناد به مدارکی است که قبلاً طی دادنامه شماره 100011-95/1/7 این شعبه رد شده است و ملاک تشخیص مقصر بودن راننده وسیله نقلیه، به نام بودن سند مالکیت آن وسیله نمی باشد لذا به لحاظ عدم انطباق درخواست وی با جهات اعاده دادرسی مقرر در ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری و مستنداً به ماده 476 آن، قرار رد اعاده دادرسی صادر می گردد. شعبه سی و ششم دیوان عالی کشور ابراهیم بهنام اصل-فتوت نصیری سوادکوهی-محمد سلیمانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است