بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت

خلاصهٔ رأی

بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه

متن کامل

بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت پیام: در دعوی مطالبه اجرت المثل، با توجه به اینکه زوجه عملاً کارهای خانه را در طول زندگی مشترک انجام می دهد، صرف ادعای اینکه زوج دستور انجام این کارها را نداده یا زوجه مطالبه اجرت المثل نکرده است مانع از استحقاق وی نمی شود؛ بنابراین زوج باید دلیل موجهی مبنی بر عدم استحقاق زوجه ارائه کند. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309980250802012 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/08/16 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ص. س. بطرفیت آقای ص. الف. بخواسته مطالبه اجرت المثل ایام زندگی از تاریخ 3 / 7 / 90 با جلب نظر کار شناس علی الحساب 000/ 100 / 3 ریال با توجه بشرح دادخواست تقد یمی و با توجه به اظهارات طرفین نظر باینکه خواهان دلیلی جهت اثبات اینکه خوانده از وی کار خواسته یا ایام زندگی به وی دستور داده باشد ارائه نکرده است و شهود وی این مطلب را تایید نموده اند و خوانده اعلام نموده من از ایشان کار نخواسته ام فلذا بلحاظ عدم تحقق شروط تعلق اجرت المثل مستندا به ماده 336 قانون مدنی حکم برد دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس ازابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدید نظر استان تهران میباشد. رئیس شعبه هشتم دادگاه خانواده شهرری - منصور فریدونی رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظر خواهی خانم ص. س. بطرفیت آقای ص. الف. نسبت به دادنامه شماره 0898 مورخه 1394/5/18 شعبه محترم هشتم دادگاه عمومی حقوقی شهرری در پرونده کلاسه 02012 مبنی بر صدور حکم به رد دعوی مطالبه اجرت المثل کارهای انجام شده در طول زندگی مشترک با توجه به مجموع محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و مندرجات آن ، مفاد لایحه تجدیدنظر خواهی و لوایح دفاعیه طرفین ، مدلول دادنامه تجدیدنظر خواسته رای صادر شده دادگاه بدوی براساس مستندات موجود در پرونده صادر نگردیده و تجدیدنظر خواهی وارد تشخیص داده می شود زیرا اولاً مسلم است که زوجه در طول زندگی مشترک کارهای متداول و معمول که در زندگی مشترک مطابق عرف جامعه ایران بوده از جمله نگهداری فرزند مشترک و نظافت و تهیه غذا را انجام داده است و ثا نیاً همان طور که زوجه در لایحه خویش اشاره کرده که زوج از ایشان انجام کارهای منزل را خواسته و اصولاً مگر می شود که سه سال با هم زندگی کرده ایم و ایشان از من کار نخواسته باشد ثالثاً براساس نص تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی قانونگذار نسبت به کارهای انجام شده توسط زوجه حق مالی را برای زوجه در نظر گرفته است که با مراجعه به دادگاه امکان مطا لبه آن وجود دارد رابعاً زوج در فرآیند دادرسی هیچگونه دلیل موجهی که زوجه استحقاق مطالبه اجرت المثل کارهای انجام شده را در طول زندگی مشترک را ندارد ابراز ننموده است و صرف ادعای اینکه ایشان دستور انجام این کارها را نداده است یا زوجه مطالبه اجرت المثل نکرده است با توجه به اینکه زوجه عملاً این کارها را در طول زندگی مشترک انجام داده است نمی تواند عدم استحقاق وی را نسبت به این امر سبب گردد لذا این دادگاه با توجه به مواد 358 و 364 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی رای صادر شده دادگاه بدوی را نقض و با استناد به ماده 336 قانون مدنی و تبصره الحاقی به آن متنا سب با سنوات زندگی مشترک زوج را محکوم به پرداخت مبلغ سی میلیون ریال بابت اجرت المثل کارهای انجام شده در طول زندگی مشترک در حق زوجه محکوم می کند . این رای قطعی است . شعبه24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار حسین مرادی هرندی - مهدی روحانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است