استرداد مبایعه نامه به یکی از شرکای ملک مشاع

خلاصهٔ رأی

که نزد بنده می باشد زوجه فاقد تعهد نسبت به مبانی خانواده و تکالیف زوجیت بوده که به دفعات اقدام به ترک منزل و خانواده نموده که تعهدنامه و اظهارنامه پیوستی نیز مؤید این مدعا است و حالیه طبق مراتب معروضه صدور حکم طلاق مورد استدعاست و پرونده پس از تشریفات ثبت و ارجاع در شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بابلسر مطرح و در جلسه اولیه دادگاه که خوانده حضور نداشته خواهان گفته دعوی به شرح دادخواست تقدیمی است.

متن کامل

استرداد مبایعه نامه به یکی از شرکای ملک مشاع Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: استرداد مبایعه نامه به یکی از شرکای ملک مشاع پیام: چنانچه زوجه به موجب تعهدنامه، کلیه حقوق مالی خود را بذل نماید، زوج دادخواست طلاق بدهد، تعهدنامه مذکور شامل حق وی نسبت به نحله نمی شود؛ زیرا نحله حقی است که با اقامه طلاق از جانب زوج به وجود می آید و پیش از آن امکان ابراء و بذل ندارد. عنوان: تعیین نحله در حکم طلاق پیام: در صورتی که متقاضی طلاق زوجه نباشد دادگاه باید مبلغی را به عنوان نحله تعیین نماید که زوج به زوجه بپردازد زیرا مطابق بند 8 ماده 58 قانون حمایت خانواده مصوب 91/12/1 ، بند ب تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371/8/28 نسخ نشده است مستندات: بند ب تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371/08/28-بند 8 ماده 58 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/01- شماره دادنامه قطعی : 9509970909900050 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/02/28 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده خواهان زوج آقای ی. س.ک. فرزند م. 34 ساله شغل آزاد محل اقامت زوجین فریدون کنار طی دادخواست تقدیمی به ریاست محترم دادگاه عمومی فریدون کنار پیوست سند نکاحیه و اظهارنامه و تعهدنامه زوجه به طرفیت خوانده همسرش خانم س. ف.پ.ب. فرزند ع. 33 ساله محل اقامت بابلسر تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش نموده و در شرح دادخواست نوشته اینجانب بدینوسیله معروض می داردکه زوجه به تاریخ86/1/27 به عقد زوجیت بنده درآمده و برغم داشتن فرزند مشترک(پسر) که نزد بنده می باشد زوجه فاقد تعهد نسبت به مبانی خانواده و تکالیف زوجیت بوده که به دفعات اقدام به ترک منزل و خانواده نموده که تعهدنامه و اظهارنامه پیوستی نیز مؤید این مدعا است و حالیه طبق مراتب معروضه صدور حکم طلاق مورد استدعاست و پرونده پس از تشریفات ثبت و ارجاع در شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بابلسر مطرح و در جلسه اولیه دادگاه که خوانده حضور نداشته خواهان گفته دعوی به شرح دادخواست تقدیمی است. خوانده همسرم می باشد در سال حداقل پنج ماه می گذارد و می رود خانه مادرش به من توجّهی ندارد بعضی مواقع چند روز بدون خبر می رود یک بار شکایت هم کرده ام افراد ناشناس به حسابش پول واریز می کنند تعهد هم داد و مع الوصف بازهم رفته والان دقیقاً چهارماه است رفته است. تقاضای صدور گواهی عدم سازش را دارم. یک فرزند مشترک به نام ط. س. داریم که در شناسنامه اسمش الف. است پیش من است و از قبول بچه هم امتناع می نماید. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر کرده است و داوران انتخابی زوجین در گزارش مشترک اعلام داشته اند چند جلسه با حضور زوجین تشکیل، زوج اظهار داشته به جهت عدم تفاهم اخلاقی تقاضای جدائی و طلاق را دارم و زوجه اظهار داشته زندگی خود را دوست دارم و اگر زوج مصرّ به طلاق است باید کلیه حق و حقوق مرا بپردازد و خلاصه اظهار داشته اند سعی و تلاش جهت صلح و سازش مؤثر واقع نشد و پزشک قانونی بابلسر اعلام داشته نتیجه آزمایش بارداری خانم س. ف.پ.ب. منفی گزارش شده است و شعبه اول دادگاه عمومی( حقوقی) شهرستان بابلسر پس از تحقیقات انجام شده در دادنامه شماره00227-94/3/23 در خصوص دعوی آقای ی. س.ک. به طرفیت خانم س. ف.پ.ب. مبنی بر صدور گواهی عدم امکان سازش نظر به اینکه طبق سند رسمی رابطه زوجیت دائم خواهان و خوانده محرز است و مساعی دادگاه و مرکز مشاوره خانواده و داوران منتخب جهت سازش مؤثر نشده است و خواهان اصرار به طلاق، دادگاه به استناد مواد قانونی که ذکر نموده است مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش کرده است و خواهان می تواند با مراجعه به احد از دفاتر رسمی طلاق زوجه را مطلقه به طلاق رجعی نماید به موجب سند رسمی مورخ 92/8/18 زوجه از مهریه، نفقه و سایر حقوق خود تا این تاریخ صرفنظر و به زوج بذل نموده است و از آن تاریخ به بعد زوجه حسب اظهاراتش در جلسه مورخ93/11/15 در تمکین زوج نیست تا مستحق نفقه باشد حضانت فرزند مشترک با زوجه است و زوج مبلغ بیست میلیون ریال به عنوان نحله به زوجه بپردازد که از ناحیه زوج در خصوص نحله و زمان ملاقات فرزند مشترک مورد اعتراض و طی دادخواست تجدیدنظر در خصوص آن تجدیدنظرخواهی نموده است. لذا پرونده در شعبه13 دادگاه تجدیدنظر استان مازندران مطرح و در دادنامه شماره00561-94/4/25 نظر به اینکه از ناحیه تجدیدنظرخواه ایراد موجّه و مدلّلی که قابل امعان نظر باشد به عمل نیامده است رأی صادره را مبرّی از نقض دانسته و ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی انجام شده دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید نموده است و اعتراض خانم س. ف. راجع به عدم تعیین حقوق زوجه نظر به اینکه اعتراض در قالب دادخواست نمی باشد دادگاه خود را موجّه با تکلیفی نداشته است متعاقباً زوج آقای ی. س.ک. طی دادخواست تقدیمی نسبت به دادنامه دادگاه تجدیدنظر مذکور فرجام خواهی نموده است بدین جهت پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه( 26 دیوان عالی کشور) ارجاع گردیده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای رضا انصاری عضو ممیز و اوراق پرونده و دادنامه شماره 561-94/4/25فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی میدهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور با توجه به محتویات پرونده های بدوی و تجدیدنظر و مستندات ابرازی زوجین بر دادنامه فرجام خواسته ایرادی وارد نمی باشد زیرا: 1- اینکه زوج بیان داشته است: زوجه به استناد تعهدنامه مورخ92/8/18 کلیه حقوق از جمله مهریه، نفقه و غیره و هر چیزی که حق قانونی زوجه محسوب می شود را به وی بذل نموده بنابراین تعیین نحله توسط دادگاه بدوی و تأیید آن توسط دادگاه تجدیدنظر صحیح نمی باشد، صحیح نیست زیرا زوجه طبق بند 1 تعهدنامه مذکور در تاریخ92/8/18 مسائل مذکوره را بذل نموده است ولی تاریخ تقدیم دادخواست طلاق توسط زوج در تاریخ 94/4/30 می باشد.2- بند ب تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371/8/28 با تصویب قانون حمایت خانواده مصوب91/12/1 نسخ نشده است زیرا در بند8 ماده 58 این قانون به این امر تصریح شده است در صورتی که متقاضی طلاق زوجه نباشد دادگاه باید مبلغی را به عنوان نحله تعیین نماید که زوج به زوجه بپردازد و تاریخی که دادگاه حکم صادر نموده و این الزام را بر زوج وارد نموده 94/2/23 بوده یعنی حدود سه سال قبل زوجه حقوق حاصل شده در آن زمان را بذل نموده است نه حقی که هنوز حاصل نشده و با صدور گواهی عدم امکان سازش حاصل می شود و ابراء و بذل مالم یجب صحیح نمی باشد بنابراین زوجه مستحق نحله می باشد. علی هذا دادنامه فرجام خواسته ابرام می گردد./ر جعفر الهی (مستشار)محمد ربّانی نژاد( عضو معاون) فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است