ارتباط میزان بذل مهریه و ادعای عسر و حرج

خلاصهٔ رأی

خوانده برابر صورت جلسه مورخ ۱۴۰۰/۲/۲۵ اظهار داشت بنده هشت ماه است.

متن کامل

ارتباط میزان بذل مهریه و ادعای عسر و حرج Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: ارتباط میزان بذل مهریه و ادعای عسر و حرج پیام: صرف ادعای عسر و حرج حتی با بذل تمام مهریه و حقوق مالی ناشی از زوجیت نمی تواند به تنهایی دلیل بر عسر و حرج زوجه تلقی گردد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : تاریخ دادنامه قطعی : 1400/10/21 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده در این پرونده خانم ف. ن. با وکالت اقای س. ن. دادخواست طلاق به طرفیت اقای م. ش. ق. ج. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته در تاریخ ۹۷/۱/۳۱ با خوانده ازدواج نمودم نظر به اختلافات فیمابین امکان ادامه زندگی مشترک با زوج برایم وجود ندارد. لذا به دلیل عسر و حرج و با بذل کل مهریه ام در قبال طلاق به زوج از دادگاه تقاضای طلاق دارم. مهریه ام ۱۱۴ عدد سکه بهار ازادی می باشد. خوانده برابر صورت جلسه مورخ ۱۴۰۰/۲/۲۵ اظهار داشت بنده هشت ماه است.که همسرم را ندیده ام و هیچ مشکلی با هم نداریم بلکه پدر و مادر زوجه نمی گذارند من و همسرم با هم ملاقات داشته باشیم تا بتوانم با ایشان صحبت کنم و مشکل خودمان را حل و فصل کنیم من حاضر به طلاق ایشان نیستم زوج تصویر رای محکومیت زوجه به تمکین و صدور اجراییه مربوطه را پیوست پرونده نموده است. دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوری را جلب کرده است.و درنهایت دادگاه در تاریخ ۱۴۰۰/۶/۲۷ مبادرت به صدور حکم بطلان دعوی طلاق بلحاظ عدم احراز عسر و حرج زوجه نموده است.سپس زوجه بشرح لایحه وکیل خود نسبت به رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته و اظهار نموده موکل به عنوان یک انسان حق دارد. که از اینجانب اشتباه خود در ازدواج با تجدیدنظرخوانده درس گرفته و مسیر زندگی خود را تغییر دهد و با توجه به اینکه عسر و حرج شخصی است.و در نوع افراد جامعه متفاوقت است.و در این جهت حاضر است.کلیه حقوق مالی خود را در قبال طلاق به زوج بذل نماید. لذا از دادگاه تجدیدنظر تقاضای رسیدگی و نقض رای دادگاه بدوی را نموده است.پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و دادگاه مذکور در تاریخ ۱۴۰۰/۸/۲۲ مبادرت به صدور رای به رد درخواست تجدیدنظرخواهی و تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است.متعاقبا زوجه بشرح لایحه خود که عمدتا تکرار مطالب در فرایند دادرسی است.نسبت به رای مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی می باشد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی متن رأی درخصوص دادخواست فرجامخواهی خانم ف. ن. ق. ج. نسبت به رای شماره *مورخ ۱۴۰۰/۸/۲۲ شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۶/۲۸ شعبه *مبنی بر صدور حکم به بطلان دعوی طلاق بلحاظ عدم احراز عسر و حرج زوجه با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمی باشد. زیرا زوجه هیچ گونه دلیل موجهی که ثابت کند زوج نسبت به وی سوی رفتار و معاشرت داشته بطوری که سوی اقدامات وی موجبات عسر و حرج زوجه را فراهم اورده ارائه و احراز ننموده است.و لذا صرف ادعای عسر و حرج حتی با بذل تمام مهریه و حقوق مالی ناشی از زوجیت نمی تواند به تنهایی دلیل بر عسر و حرج تلقی گردد. لذا و با توجه به دفاعیات موجه و مستدل زوج از جمله طرح دعوی الزام زوجه به تمکین و محکومیت زوجه به ان و صدور اجراییه مربوطه فرجامخواهی فرجامخواه به کیفیتی نیست که به اساس رای و استنباط و تشخیص دادگاههای بدوی و تجدیدنظر خدشه و خلل وارد اورد درنتیجه ضمن رد درخواست فرجامخواهی فرجامخواه رای فرجامخواسته را مستندا به مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می نماید. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است