اختلاف در استحقاق نصف یا تمام مهریه

خلاصهٔ رأی

پیام: در اختلاف بین زوجین در استحقاق نصف یا تمام مهریه ، قول زوج مقدم بوده و اصل بر عدم دخول است.

متن کامل

اختلاف در استحقاق نصف یا تمام مهریه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: اختلاف در استحقاق نصف یا تمام مهریه پیام: در اختلاف بین زوجین در استحقاق نصف یا تمام مهریه ، قول زوج مقدم بوده و اصل بر عدم دخول است. بنابراین زوجه باید برای اثبات ادعای دخول دلیل قطعی اقامه کند. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309984145000131 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/06/15 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1393/10/8 آقای ح. ک. با وکالت پ. ک. دادخواستی مبنی بر صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت خانم ص. ک.ن.ل. تسلیم دادگستری ص. نموده که پس از رسیدگی در شواری حل اختلاف به شعبه اول دادگاه عمومی ص. ارجاع شده است. دادگاه طرفین را دعوت نموده است. جلسه دادگاه در تاریخ ۱۳۹3/2/7 با حضور طرفین و وکیل زوج تشکیل شد. وکیل خواهان اظهار داشت: با توجه به اختلافات پیش آمده بین زوجین ادامه زندگی مشترک میسور نیست زوج تقاضای طلاق دارد و در ضمن موکل به دلیل معسر بودن تقاضای تقسیط در پرداخت مهریه را دارد. زوجه بیان داشت شوهرم باید مهریه‌ام را اول بدهد و سپس مرا طلاق دهد و برای مطالبه مهریه پرونده به کلاسه 930070 مطرح می‌باشد درخواست رسیدگی تؤمان را دارم. در خصوص نفقه طرح دعوی کردم که به موجب دادنامه تقدیمی (721-۱۳۹1/12/14) تعیین تکلیف و اتخاذ تصمیم شده است و زوجه اضافه نمود که زوج توانایی پرداخت را دارد و 20 میلیون تومان را نقد و بقیه را چک بدهد. وکیل زوج گفت زوج توان پرداخت یکجای مهریه را ندارد. زوجه گفت من کاری به توان و عدم پرداخت زوج ندارم چون تقاضای طلاق دارد باید مهریه را تسلیم نماید در ضمن حدود ده بار بین من و شوهرم نزدیکی واقع شده است. زوج اظهار داشت نه خیر هم‌بستر شده‌ایم ولی دخول صورت نگرفته است. زوجه گفت من سوگند یاد می‌کنم که دخول صورت گرفته است. زوج گفت بنده هم می‌توانم سوگند یاد کنم که هم‌بستر شدیم ولی دخول صورت نگرفته است. زوجه گفت در پرونده فسخ نکاح بنده به پزشکی قانونی معرفی شدم که شفاهاً به من گفتند پرده شما ارتجاعی است در صورت دخول هم مشخص نمی‌شود با توجه به انکار شوهرم و ارتجاعی بودن پرده بکارت بنده چاره‌ای جز سوگند نیست فلذا درخواست اتیان سوگند از ناحیه ایشان مبنی بر عدم دخول را دارم. دادگاه با صدور قرار اتیان سوگند زوج با وضو گرفتن دست روی قرآن مجید گذاشت و اظهار داشت والله بالله ،تالله با خداوند متعال و این قرآن سوگند یاد می‌کنم که بین بنده و همسرم خام ص. ک. دخول صورت نگرفته است فقط هم‌بستر شدیم پس از انجام مراسم سوگند طرفین مطلب دیگری نداریم. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری و نیز قرار رسیدگی توأمان پرونده و قرار استماع شهادت شهود درباره اعسار زوج از پردخت مهریه صادر کرده است. پاسخ پزشکی قانونی در صفحه31 پرونده دیده شد که حکایت از پرده بکارت حلقوی زوجه و قابل اتساع و امکان دخول بدون خونریزی دارد و شواهد موجود در معاینه بیشتر به نفع مدخوله بودن است که از دخول 2 الی 3 هفته می‌گذرد (۱۳۹3/9/4) داوران در سازش بین زوجین اعلام عدم توفیق نموده‌اند. در جلسه مورخ ۱۳۹3/3/24 از شهود زوج درباره اعسار از پرداخت یکجای مهریه تحقیق شد 5 نفر شاهد شهادت داده‌اند زوج کارگر یک مغازه در پ. می‌باشد و درآمدش پانصد تا ششصد تومان می‌باشد. توانایی پرداخت یکجای مهریه را ندارد. زوجه از صاحب مغازه یک میلیون و ششصد هزار تومان ماهیانه می‌گیرد و اگر مهلت بدهد صاحب مغازه را به عنوان شاهد می‌آورم. وکیل زوج گفت مطلب بیان شده زوجه درباره حقوق زوج یک ادعای بدون دلیل می‌باشد. پس از ختم جلسه که مقرر شد زوجه صاحب مغازه را به عنوان شاهد معرفی کند. زوجه را برای بررسی باکره بودن به پزشکی قانونی معرفی نمود و پزشکی قانونی پاسخ داده است: با مشاوره و معاینه پرده بکارت از نوع حلقوی قابل اتساع دندانه‌دار می‌باشد و بدون پارگی است و عمل دخول می‌تواند بدون خونریزی و پارگی صورت گیرد در نتیجه آزمایش بارداری منفی است. و پاسخ دفتر دادگاه درباره رأی عدم استحقاق نفقه به علت عدم تمکین قطعی شده است. ص 71 دادگاه با اعلام ختم رسیدگی طی دادنامه شماره168-۱۳۹3/3/28 رأی به طلاق زوجه صادر نموده است و با تقاضای اتیان سوگند از ناحیه زوجه به دلیل عدم وجود دلیل بر دخول و اتیان سوگند از سوی زوج زوجه غیرمدخوله محسوب و مهریه تنصیف می‌شود و با اثبات اعسار زوج در پرداخت یکجای مهریه استحقاقی زوجه هم تقسیط شده است. از این رأی زوجه تجدیدنظرخواهی نموده است و خلاصه ایراد زوجه این است قسم زوج قسم دروغ بوده است و زوج هنگامی که در جلسه رسیدگی بودیم در حضور قاضی رسیدگی‌کننده پرونده آقای و. گفت من هنگام نزدیکی با همسرم متوجه شدم همسرم فاقد وصف بکارت است برای اطمینان تقاضای معرفی من به پزشکی قانونی نموده است و نظر پزشکی قانونی هم قابل اتساع بودن پرده بکارت و امکان دخول بدون خونریزی می‌باشد. خلاصه اینکه می‌خواهم تا ثابت شود زوج به دروغ سوگند یاد کرده است. پاسخ زوج اختصاراً این است که طبق ماده 1331 ق.م قسم قاطع دعوی است و هیچگونه اظهاری که منافی با قسم باشد از طرف پذیرفته نمی‌باشد. دادگاه تجدیدنظر طرفین را دعوت کرده است. جلسه دادگاه در تاریخ ۱۳۹3/9/4 با حضور تجدیدنظرخوانده و وکیلش بدون حضور تجدیدنظرخواه تشکیل شد. وکیل تجدیدنظرخوانده گفت مطلب همان است که در تبادل لوایح بیان شده است با اتیان سوگند به درخواست زوجه توسط زوج دیگر اظهاری از زوجه طبق ماده 1331ق.م پذیرفته نیست. زوجه هم در دادگاه حاضر شد و مطالب تجدیدنظرخواهی را تکرار کرده است. دادگاه پرونده مربوط به نفقه را مطالبه نموده است و طرفین را هم مجدداً دعوت نموده است. جلسه دادگاه در تاریخ ۱۳۹3/11/4 با حضور طرفین و وکیل زوج تشکیل شد و دادگاه به طرفین گفت آیا با استمهال به توافق رسیده‌اید زوج گفت: من توان پرداخت آن پول را ندارم. دادگاه به زوجه گفت: آیا می‌توانید به وقوع دخول سوگند یاد کنید؟ زوجه گفت بله والله تالله مواقعه انجام شده است. دادگاه خطاب به وکیل زوج در پرونده استنادی (فسخ نکاح) موکل شما مدعی عدم بکارت زوجه بوده و پزشکی قانونی دخول بعد از عقد را احراز نموده است چنانچه مطلبی دارید بیان نمائید. وکیل زوج گفت: موکل صراحتاً دخول را انکار می‌کند و دادگاه ص. هم وی را قسم داده است و وی هم قسم خورده است که نزدیکی نکرده است. دادگاه تجدیدنظر با اعلام ختم رسیدگی طی دادنامه شماره1534-۱۳۹3/11/12 رأی بدوی را با اصلاح درباره تحقق دخول و استحقاق زوجه نسبت به تمام مهریه و نفقه تأیید نموده است با این استدلال: نظر به اینکه زوج بدواً مدعی فقد وصف بکارت زوجه بوده در حالیکه با تحقیق به عمل آمده و نظریه پزشکی قانونی مشخص شده زوجه باکره بوده است ولی علائمی دال بر نزدیکی و دخول2الی3 هفته قبل بوده آن هم در مدت زوجیت ایشان بوده و از طرفی زوجه مصر بر وقوع نزدیکی 10 بار با زوج بوده و در جلسه این دادگاه اتیان سوگند نموده که دخول صورت گرفته است با توجه به شرحی که گذشت زوج با انجام اقدامات خود عدم صداقت خود را در رابطه با زوجیت ثابت نموده است و به نظر می‌رسد تمام اقدامات انجام یافته جهت تضییع حقوق زوجه در عدم تعلق مهریه در دعوی فسخ نکاح یا عدم تعلق نصف آن بوده است. از این رأی زوج فرجام‌خواهی نموده و پرونده به این شعبه ارجاع شده است. خلاصه ایراد زوج این است: 1- در دادنامه فرجام‌خواسته من محکوم به پرداخت نفقه شدم در حالیکه دادنامه قطعی به شماره721-۱۳۹2/12/14 به علت عدم تمکین زوجه محکوم به بی‌حقی شده است.2- همانگونه که ریاست محترم خوب می‌داند طبق ماده1331 قانون مدنی قسم قاطع دعوی بود و هیچگونه ادعا و اظهاری که منافی قسم باشد مسموع نیست.3- به فرض صحت موضوع تعیین 20 میلیون تومان پیش قسط مهریه و ماهانه500 هزار تومان عادلانه نمی‌باشد. زوجه به اختصار پاسخ داده است هیچ یک از ایرادات فرجام‌خواه وارد نمی‌باشد. دادخواست فسخ نکاح به علت عدم بکارت دلیل بر دخول است و عدم بکارت را حین انجام دخول زوج متوجه می‌شود و زوج که اقرار دارد هم‌بستر شده و دخول نکرده است با عقل و منطق و احساسات جنسی مرد منطبق نیست. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای جعفر الهی عضو ممیز و اوراق پرونده و دادنامه شماره 1534-۱۳۹3/3/28 فرجام‌خواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور با توجه به محتویات پرونده‌های بدوی و تجدیدنظر دادنامه فرجام‌خواسته ماهیتاً مخدوش است زیرا در اختلاف بین زوجین در استحقاق نصف مهریه یا تمام مهر در ادعای دخول از ناحیه زوجه طبق مسئله 17 فصل فی‌المهر از کتاب نکاح تحریرالوسیله حضرت امام ره جلد دوم اصل عدم دخول بوده و قول زوج مقدم است در این صورت زوجه باید دلیل اقامه نموده و اثبات نماید. ادله اقامه شده از سوی زوجه از قبیل طرح دعوی فسخ نکاح از سوی زوج و عدم اثبات به دلیل اینکه طبق نظر پزشکی قانونی زوجه باکره غیرمدخوله تشخیص داده شد و دعوی فسخ نکاح رد شده نمی‌تواند دلیل برای مدخوله بودن زوجه توسط زوج در این پرونده باشد. و نظریه پزشکی قانونی که در این پرونده می‌باشد و یکی به نحو تردید در مدخوله شدن زوجه در 2الی 3 هفته قبل از نظریه می‌باشد که قطعی نیست و دیگر به طور تصریح بیان داشته است که زوجه باکره است ولو اینکه امکان دخول بدون پارگی هم دارد و این امکان ولو با اقرار زوج به همبستر شدن بدون دخول نمی‌تواند دخول را ثابت نماید و به همین دلیل بود که زوجه‌ای که مدعی دخول بوده از زوج که منکر دخول بوده مطالبه سوگند نموده و زوج با لفظ جلاله سوگند یاد نموده که دخول ننموده است برابر ماده 1331 ق.م و مسئله 3 باب القول فی الجواب بالانکار کتاب قضاء تحریرالوسیله حضرت امام رحمت الله علیه بعد از مطالبه سوگند از طرف مدعی و اتیان سوگند توسط منکر دعوی ساقط می‌شود و اظهار دیگری پذیرفته نیست. علی هذا دادنامه فرجام‌خواسته نقض و رسیدگی به شعبه دیگر از دادگاه تجدیدنظر همان استان محول می‌شود. رئیس و مستشار شعبه 26 دیوان عالی کشور رضا انصاری - جعفر الهی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است