اجرای طرحهای عمرانی و نحوه جبران خسارات وارده به منابع طبیعی

خلاصهٔ رأی

و در مانحن فیه قبل از رعایت شرایط مذکور ، اقدام و اجرای پروژه شده است.

متن کامل

اجرای طرحهای عمرانی و نحوه جبران خسارات وارده به منابع طبیعی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: اجرای طرحهای عمرانی و نحوه جبران خسارات وارده به منابع طبیعی پیام: مستفاد از بند ب ماده ۱۲ قانون افزایش بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی مصوب سال ۸۹ این است که جبران خسارات وارده به منابع طبیعی با دولت یعنی وزارتخانه مجری طرح بوده و پیمانکار مربوطه مسئولیت ندارد مستندات: شماره دادنامه قطعی : تاریخ دادنامه قطعی : 1401/06/27 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: محتویات پرونده محاکماتی دلالت دارد. که: ۱- قرارگاه سازندگی خاتم الانبیای در سال ۹۰ اقدام به احداث ازاد راه حرم تا حرم *می نماید. و در جریان اجرای این طرح که از زمین منابع طبیعی استفاده شده به منابع طبیعی ( درختان و غیره ) خسارت وارد می گردد. ۲ ) منابع طبیعی *دعوای مطالبه خسارات وارده به منابع طبیعی را علیه قرارگاه مذکور اقامه و این پرونده در شعبه **بشرح کلاسه *مورد رسیدگی قرار می گیرد. ۳ ) خوانده دعوا به استناد بند ب ماده ۱۲ قانون افزایش بهره وری بخش *ی و منابع طبیعی مسئولیت جبران خسارات وارده به منابع طبیعی را بر عهده وزارت راه و شهرسازی دانسته و تقاضای رد دعوای خواهان را می نماید. دادگاه با این نگرش که: پیش بینی و گنجاندن احتمال ورود خسارت به منابع طبیعی و لحاظ خسارت در بودجه سنواتی اداره جهاد *ی و نیز صدور مجوز برای اجرای طرح در اراضی ملی مربوط به قبل از مرحله اجرای طرح می باشد. و در مانحن فیه قبل از رعایت شرایط مذکور ، اقدام و اجرای پروژه شده است. با رد این دفاعیات و با جلب نظر هیات ۵ نفره کارشناسی ، خوانده را طی دادنامه شماره *۹۹/۴/۲۸ به پرداخت مبلغ ۴۰۶۳۳۵٫۰۵۶٫۳۶۹ ریال بابت اصل خواسته و هزینه های دادرسی محکوم و این رای در شعبه *بشرح دادنامه شماره *- ۹۹/۱۲/۱۲ تایید و استوار می گردد. با درخواست فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پرونده در حوزه معاونت قضایی مورد بررسی مشاوران ان مرجع قرار گرفته به شرح ذیل اظهار نظر کرده اند. در بند ب ماده ۱۲ قانون افزایش بهره وری بخش *ی و منابع طبیعی مصوب سال ۸۹ چنین مقرر شده است: دولت مکلف است.در اجرای طرح های عمومی ، عمرانی و توسعه ای خود و نیز اکتشاف و بهره برداری از معادن ، خسارات وارده به جنگل ها و عرصه و اعیانی منابع طبیعی را در محاسبات اقتصادی و براورد هزینه های امکان سنجی اجرای طرح منظور و پس از درج در بودجه های سنواتی در قالب موافقت نامه های مبادله شده با وزارت جهاد *ی برای حفاظت ، احیای و بازسازی عرصه ها اختصاص دهد. وزارت جهاد *ی مکلف است.هزینه های احیای و بازسازی و جبران خسارت وارده را حداکثر ظرف سه ماه پس از استعلام دستگاه اجرایی مربوطه ، تعیین و اعلام نماید. مستفاد از قانون مذکور ، جبران خسارات وارده به منابع طبیعی با دولت ( وزارتخانه مجری طرح ) می باشد. نه پیمانکار مربوطه. لهذا ارای صادره مخدوش درخور نقض می باشد. پیشنهاد تجویز اعاده دادرسی را داریم.با موافقت ریاست محترم قوه قضاییه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و حسب دستور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ح. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی متن رأی رای جهت امکان اطلاع طرفین از اعاده دادرسی موضوع ماده ۴۷۷ قانون ایین دادرسی کیفری و جهات ان که در گردشکار مذکور افتاد پرونده به همان دادگاه تجدیدنظر ارسال می گردد. تا به نیابت از این مرجع با تعیین وقت رسیدگی و دعوت طرفین اظهارات انها را استماع و در صورتجلسه منعکس نمایند سپس پرونده با اوراق جدید التحصیل اعاده نمایند. شعبه * مستشار: ع. ح. عضو معاون: ا. م. م. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است